De digitale meter: uitlezen en slim benutten

Waar de oude Ferrarismeter enkel een saldo bijhield, meet de digitale meter afname en injectie los van elkaar. Hij registreert dus zowel de stroom die je van het net haalt als de stroom die je zonnepanelen terugleveren. Daarnaast meet hij je verbruik per kwartier: het capaciteitstarief wordt berekend op het gemiddelde van je maandpieken, ongeacht op welk moment die vallen.

Met die opsplitsing volg je je zelfverbruik op en zie je hoeveel stroom je op het net zet zonder hem zelf te gebruiken. Precies dat cijfer is interessant als je wil weten of opslag of sturing bij jou zinvol is.

De cijfers op het scherm van de meter zijn onderverdeeld in registers voor afname en injectie, meestal met codes zoals de dag- en nachtstand. Je kunt ze rechtstreeks aflezen, maar de digitale meter heeft ook een poort die je verbruik in bijna-realtime beschikbaar maakt. Via die poort kan een energiemanagementsysteem meelezen en toestellen aansturen.

Wil je je verbruik dieper begrijpen dan losse standen, dan koppelen we die uitlezing aan een sturing. Zo zie je niet enkel totalen, maar ook wanneer je piekt en waar je zelf opgewekte stroom weglekt naar het net.

Bij de terugdraaiende teller draaide je meter letterlijk terug wanneer je injecteerde, waardoor injectie en afname elkaar compenseerden. Die regeling is afgebouwd. Injectie en afname worden nu apart afgerekend, en de waarde die je krijgt voor teruggeleverde stroom ligt doorgaans lager dan wat afname je kost.

Daardoor loont het om zoveel mogelijk van je opwekking zelf te gebruiken op het moment dat ze binnenkomt. Zelfverbruik verhogen kan door verbruikers slim te plannen of door een thuisbatterij die overdagse stroom bewaart voor 's avonds. Of dat bij jou rendeert, hangt af van je verbruikspatroon en je opwekking, en dat bekijken we ter plaatse.